ஆண்கள் இடுப்பில் கட்டும் கயிறு அரைஞாண் கயிறு ஆகும். அதனை அரணாக்கயிறு, அருணாகொடி, அறுணாக்கொடி எனவும் அழைப்பர். ஆண்கள் இதனை பொதுவாக கறுப்பு கயிறைக் கொண்டு இடுப்பில் அணிவது வழமை. ஆண் குழந்தை பிறந்தவுடனேயே கறுப்பு நூலை அறுணாக்கொடியாகக் கட்டிவிட்டிருவாங்க. சிலர் வேறு நிறங்களிலும், வெள்ளி/தங்கம் போன்ற உலோங்களில் செய்தும் அணிவர்.
அரைஞாண் கயிறு அணிவது எப்படி?
அரைஞாண் கயிறு கறுப்பு அல்லது ஏனைய நிற கயிறாக இருந்தால், அரைஞாண் கயிறை உங்களுக்கு நீங்களே கட்டலாம். இன்னொருத்தருக்கும் கட்டி விடலாம். ஆனால் அதிகம் இறுக்கமாக கட்டக் கூடாது. அதே நேரம் அதிகம் தளர்வாகவும் இருக்கக் கூடாது.
உங்கள் உடலுடன் பட்டும் படாமல் ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும் வகையில் கட்டினால் போதும். அதாவது ஒரு விரலை அருணாக்கொடிக்கும் உங்கள் உடலுக்கும் இடையில் நுழைக்கக் கூடியதாக இருக்க வேண்டும். அந்தளவுக்கு இடுப்பில் அரைஞாண் கயிற்றை கட்டினால் போதும்.
அரைஞாண் கயிறு வெள்ளி அல்லது தங்கத்தில் செய்யப்பட்டிருந்தால், உங்கள் இடுப்பி அளவில் இருந்தால் அதில் உள்ள கொளுக்கியைப் பயன்படுத்தி இடுப்பைச் சுற்றி அணியலாம்.
ஆனால் அது நீங்கள் சிறுவயதில் அணிந்த வெள்ளி அருணாக்கொடியாக இருந்தால் அதனை கறுப்பு அருணாக்கொடியில் இணைத்து அணிவதன் மூலம் உங்கள் இடுப்பு அளவுக்கு ஏற்றால் போல கூட்டிக் குறைத்து, Adjust செய்து அணியலாம்.
அரைஞாண் கயிறு ஓர் அறிமுகம்
அரைஞாண் கயிறு அல்லது அரணா கயிறு என்றும் அழைக்கப்படும் அரங்கனா சரடு, தென்னிந்தியாவில் குறிப்பிடத்தக்க மத மற்றும் கலாச்சார முக்கியத்துவத்தைக் கொண்ட ஒரு இடுப்பு நூல் ஆகும்.
பாரம்பரியமாக, இது இடுப்பைச் சுற்றி, பிறப்புறுப்பு பகுதிக்குச் சற்று மேலே கட்டப்படுகிறது. பொதுவாக பருத்தி அல்லது பட்டு மூலம் தயாரிக்கப்படும் இந்த நூல் பொதுவாக சிவப்பு அல்லது கருப்பு நிறத்தில் இருக்கும்.
தீய சக்திகளின் பாதகமான விளைவுகளை எதிர்க்கும் மற்றும் தீய பார்வையைத் தடுக்கும் ஆன்மீகப் பண்புகள் இதற்கு இருப்பதாக நம்பப்படுகிறது. பல்வேறு நிறங்களில் பயன்படுத்தப்படும் நூல்கள் குறிப்பிட்ட நோக்கங்களுடன் தொடர்புடையவை. கருப்பு நூல்கள் தீய தாக்கங்களிலிருந்து பாதுகாப்பதாக கருதப்படுகிறது, அதே நேரத்தில் சிவப்பு நூல்கள் எதிரிகளின் தாக்கங்களிலிருந்து பாதுகாப்பதாக நம்பப்படுகிறது.
இடுப்பு நூலுடன், சிலர் மலையாளத்தில் "எலாஸ்" என்றும், தமிழில் "தாயத்து" என்றும் அழைக்கப்படும் பொருள்களையும் அணிகிறார்கள்.
'அரை' எனும் இடுப்புப் பகுதிக்கு பழந்தமிழ் சொல்லில் 'கூபக அறை', அதாவது இடுப்பு எலும்புப் பகுதிக்கு 'கூபக அறை' என்று பெயர். 'ஞாண்' என்றால் வளைத்துக் கட்டுவது எனவும், கூபக அறையை வளைத்துக் கட்டுவதால் இக்கயிற்றுக்கு 'அரைஞாண் கயிறு' என்றும் பெயர்.
இடுப்பு நூல்கள் என்ற கருத்து இந்திய தாந்த்ரீக பாரம்பரியத்துடன் நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது, குறிப்பாக "நாபி சக்ரா" மற்றும் "மூலாதர் சக்ரா" ஆகிய கருத்துகளுடன் இது தொடர்பைக் கொண்டுள்ளது.
நாபி சக்ரா நம் தொப்புளில் அமைந்திருப்பதாகவும், அதே நேரத்தில் மூலாதர் சக்கரம் ஆண் மற்றும் பெண் இருவரின் இனப்பெருக்க உறுப்புகளுடனும் இணைக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் நம்பப்படுகிறது.
இடுப்பைச் சுற்றி வெள்ளி. அல்லது தங்கத்தாலான சங்கிலியை அணிவதன் மூலம் இந்த உறுப்புகள் எதிர்மறையான தாக்கங்களிலிருந்து பாதுகாக்கப்படுவதாகக் கருதப்படுகிறது.
இந்த நடைமுறை மூலாதர் சக்ரா தொடர்பான முக்கிய ஆற்றலை மேம்படுத்துவதாகவும் பாதுகாப்பதாகவும் கருதப்படுகிறது, இதன் மூலம் அது கட்டுப்பாடற்ற பாலியல் ஆசைகளில் வீணாவதைத் தடுக்கிறது.
அரைஞாண் கயிறு அணியும் பாரம்பரியம் தென்னிந்திய கலாச்சாரத்தில் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது, இது நம்பிக்கை, பாதுகாப்பு மற்றும் கலாச்சார பாரம்பரியத்துடனான தொடர்பைக் குறிக்கிறது. இது முதன்மையாக இந்து மற்றும் முஸ்லீம் சமூகங்களால் அனுசரிக்கப்பட்டாலும், இந்த நடைமுறை மத எல்லைகளைத் தாண்டியும் பல்வேறு பின்னணியைச் சேர்ந்த தனிநபர்கள் இந்த வழக்கத்தைத் தழுவும் தன்மையைக் கொண்டுள்ளது.
இடுப்பு நூல் தென்னிந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் வெவ்வேறு பெயர்களில் அழைக்கப்படுகிறது. தமிழ்நாட்டில், இது "அரைஞாண் கயிறு" அல்லது "அரனா கயிறு" என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. கூடுதலாக, பருத்தி, பட்டு போன்ற இழைகளாலோ வெள்ளி அல்லது தங்கம் போன்ற விலைமதிப்பற்ற(வீணாக்கவோ அல்லது கவனக்குறைவாக நடத்தவோ கூடாது) உலோகங்களாலோ பல்வேறு பொருட்களிலிருந்து இடுப்பு நூல் தயாரிக்கப்படலாம். உலோகங்களின் பயன்பாடு அதன் மத மற்றும் கலாச்சார முக்கியத்துவத்திற்கு கூடுதல் மரியாதையை அளிக்கிறது.
Keywords: Aranjana Charadu
Comments
Post a Comment